Gelişen teknoloji ve yükselen araç segmentleri maalesef sürücülere sahte bir güven duygusu veriyor. "Araç şerit takibi yapıyor, frene basıyor, güçlü motoru var" mantığıyla direksiyon başına geçenler, yolların ortak kullanım alanı olduğunu unutup hızı bir güç gösterisine dönüştürüyor.

Sonuç ise sadece gencecik canların yitip gitmesi değil, aynı zamanda milli servetin yollarda heba olmasını görmemize neden oluyor.

Bugün ortalama bir binek aracın bile milyon liralar seviyesinde olduğu, yedek parça ve onarım maliyetlerinin tavan yaptığı bir dönemdeyiz.

Sadece tek bir kazada oluşan maddi hasar bile asgari ücretli onlarca insanın yıllık emeğine denk gelebiliyor. Sigorta ve kasko primlerindeki fahiş artışlar da aslında bu kaza bilançosunun tüm topluma kesilen gizli faturası.

Teknoloji yükseldi, sorumluluk düştü. Yeni nesil araçların sunduğu konfor ve gücün sürücülerde yarattığı "bana bir şey olmaz" yanılsaması.

Yol Trafiğinde "Sadece Ben Varım" Bencilliği: Şehir içi ve şehir dışı yollarda giderek tırmanan nezaketsizlik, kural tanımazlık ve aşırı hız kültürü.

Görünmeyen Ekonomik Bilanço (Milli Servet Kaybı)…Kazaların ardından sadece kasko/sigorta şirketlerinin değil, hurdaya dönen araçlar ve ithal yedek parçalar nedeniyle ülke ekonomisinin ödediği ağır bedel.

İnsan hayatının bedeline paha biçilebilir mi? Elbette hayır!... bütün bu olanlar, hiçbir maddi hasarın geri getiremeyeceği kaybolan canlar ve kararan ocaklar oluyor.

Cebimizden çıkan bireysel değil, milli para(Görünmeyen Maliyet) Kazalardan sonra toplum genelde kaza yapan sürücünün ya da sigorta şirketinin zarar gördüğünü düşünür. Oysa hurdaya çıkan her araç ve değişen her yedek parça, Türkiye’nin toplam sermayesinden (milli servetinden) silinen doğrudan bir değerdir.

Otomotiv sektörü ve yedek parça piyasası büyük oranda dövize bağlıdır. Hurdaya dönen bir aracın yerine yenisinin girmesi ya da kazalı bir aracın tamiri için ithal edilen yedek parçalar, doğrudan döviz çıkışına ve dolayısıyla cari açığın büyümesine sebep olur.

Kazalar sadece yollarda değil, ülkenin dış ticaret dengesinde de tahribat yaratır.

Üretim ve iş gücü kaybı çift yönlü bir kayıp da söz konusu. Kazalar neticesinde oluşan vefat ve yaralanmalar, yetişmiş insan kaynağının ve iş gücünün geçici veya kalıcı olarak sistem dışı kalması demektir.

Sağlık harcamaları, hastane yatış süreçleri ve rehabilitasyon maliyetleri kamu bütçesi ve sosyal güvenlik sistemi üzerinde ciddi bir yük oluşturur.

Öte yandan, sigorta şirketlerinin kazalar nedeniyle ödediği yüksek tazminat ve yedek parça maliyetleri, doğrudan önümüzdeki yılın sigorta primlerine zam olarak yansır.

Yani hiç kaza yapmayan kurallara uyan sürücü bile, toplam kaza frekansının ve yedek parça maliyetinin bedelini yüksek prim ödeyerek dolaylı olarak üstlenir.

Günlük hayatımızda kaza haberlerini sadece birer istatistik ya da "trafik sorunu" olarak okuduğumuz tespitiyle başlayın. "Aslında her kaza, cüzdanımızdan ve ülkemizin kasasından sessizce eksilen bir servettir"

Metal ve teknolojinin milli servet olduğu vurgusu. Hurdaya ayrılan (pert) araçların hurda değerinin, aracın gerçek üretim değerinin çok altında kaldığı ve aradaki farkın buharlaştığı anlatılabilir.

Yedek parça ithalatının döviz kurları üzerindeki dolaylı baskısı ve cari açığa etkisi."Sigorta ödüyor nasıl olsa" algısının yanlışlığı. Sigortanın ödediği her kuruşun, kolektif prim havuzundan çekildiği ve tüm topluma yüksek poliçe bedeli olarak geri döndüğü.

Trafik kurallarına uymanın ve güvenli sürüşün sadece bir can güvenliği konusu değil, aynı zamanda bir vatandaşlık ve ekonomi sorumluluğu (milli serveti koruma görevi) olduğunu unutmayalım. Sorumluluklarımızı yerine getirelim.